Te osiem nie.
Posadź raz, zapewnij dobre warunki — będą plonować przez dekady.
Szparag (Asparagus officinalis) — 20+ lat. Pierwsze 3 lata to budowanie korzeni bez zbiorów. Potem 20–30 lat plonowania z tych samych koron. Cierpliwość się opłaca.
Karczoch (Cynara scolymus) — 15+ lat. W Polsce wymaga okrycia agrowłókniną lub słomą na zimę w chłodniejszych rejonach. Każda roślina daje kilka głów sezonowo i rozrasta się w okazałą kępę.
Rabarbar (Rheum rhabarbarum) — 20+ lat. Jedna z najbardziej wytrzymałych bylin warzywnych. Plonuje co wiosnę przez dekady. Dzielić co 5 lat dla zachowania wigoru.
Cebula egipska (Allium × proliferum) — 15+ lat. Najbardziej samodzielne warzywo na tej liście. Cebulki tworzące się na szczycie łodygi wyginają ją ku ziemi i same się replantują. Po ugruntowaniu utrzymuje się bez ingerencji.
Szczaw (Rumex acetosa) — 15+ lat. Kwaśne cytrynowe liście, jedno z pierwszych warzyw wiosną. Regularne cięcie zapewnia zbiory przez cały sezon latami.
Topinambur (Helianthus tuberosus) — 15+ lat. Praktycznie nie do zabicia po posadzeniu. Produkuje duże ilości orzechowych bulw pod ziemią. Uwaga: gatunek inwazyjny w Polsce — sadzić wyłącznie w miejscu z kontrolowaną ekspansją, z dala od terenów naturalnych.
Kram nadmorski (Crambe maritima) — 20+ lat. Młode pędy zbierane wiosną jak szparagi. Rzadszy w polskich szkółkach, ale uprawiany z powodzeniem. Bardzo długowieczny.
Lubczyk (Levisticum officinale) — 40+ lat. Rośnie do 150–180 cm. Smakuje jak intensywny seler. Każda część jadalna. Samosiewny, wraca na lata.
Posadź raz. Zbieraj przez dekady. 🌿🥬🌱
#WarzywaWieloletnie #OgródPermakultury #BylinyWarzywne #OgródNaDekady
0 Comments